Pełny artykuł dostępny dla abonentów!

Systemy oznaczenia stali według Norm Europejskich

1.7.2007, , Źródło: Wydawnictwo Verlag Dashofer Sp. z o.o.

Obowiązujące w Polsce, a przejęte z Norm Europejskich (EN), systemy oznaczania stali określają normy PN-EN 10027-1:2004 i PN-EN 10027-2:1994. Znaki stali składają się z symboli głównych i dodatkowych – literowych i cyfrowych. Symbole główne wskazują na podstawowe cechy stali, tj. zastosowanie, własności mechaniczne i/lub fizyczne (znaki grupy 1), względnie skład chemiczny (znaki grupy 2). Symbole główne uzupełnia się symbolami dodatkowymi, charakteryzującymi takie cechy stali lub wyrobów hutniczych, jak: przydatność do pracy w wysokich lub niskich temperaturach, jakość powierzchni, warunki obróbki cieplnej, stopień odtlenienia stali.

Znaki stali podzielono na dwie główne grupy:

  • grupa 1 – znaki stali zawierające symbole wskazujące na zastosowanie oraz mechaniczne lub fizyczne własności stali,

  • grupa 2 – znaki stali zawierające symbole wskazujące na skład chemiczny stali; są one podzielone na dalsze cztery podgrupy.

Pełne oznaczenie wyrobu hutniczego w zamówieniu lub innym dokumencie kontraktowym oprócz znaku stali powinno zawierać inne symbole związane z warunkami dostawy.

Stale oznaczane według ich zastosowania i własności mechanicznych lub fizycznych (grupa 1).

Stale stosowane na konstrukcje spawane mają na początku oznaczenia następujące literowe symbole główne:

S – stale konstrukcyjne,
P – stale pracujące pod ciśnieniem,
L – stale na rury przewodowe,
E – stale maszynowe,
B – stale do zbrojenia betonu, za którymi umieszcza się liczbę będącą charakterystyczną granicą plastyczności w MPa.

Termin „granica plastyczności” stosowany w normie PN-EN 10027 dotyczy granicy plastyczności górnej (ReH) lub dolnej (ReL) albo umownej (Rp) lub umownej przy wydłużeniu całkowitym Rt), w zależności od wymagań zawartych w odpowiedniej normie na wyroby.

Y – stale do betonu sprężonego,
R – stal na szyny lub w postaci szyn, za którymi umieszcza się liczbę będącą minimalną wytrzymałością na rozciąganie (Rm) w MPa.
H – wyroby płaskie walcowane na zimno ze stali o podwyższonej wytrzymałości przeznaczonych do kształtowania na zimno, za którą umieszcza się liczbę będącą wymaganą minimalną granicą plastyczności w MPa.
D – wyroby płaskie ze stali miękkich przeznaczonych do kształtowania na

 

Używamy plików cookie, żeby ciągle poprawiać jakość witryny.
Dowiedz się więcej.