Pełny artykuł dostępny dla abonentów!

Sieć sprężonego powietrza

1.7.2009, , Źródło: Wydawnictwo Verlag Dashofer Sp. z o.o.

Specjaliści i użytkownicy urządzeń z napędem pneumatycznym mają za zadanie ocenę instalacji sprężonego powietrza pod względem wymogów bezpieczeństwa, eksploatacji i prawidłowości pracy układów pneumatycznych. W instalacji sprężonego powietrza konieczne jest określenie:

  • - wydajności zastosowanych sprężarek,
  • - pojemności zbiorników przy sprężarkach oraz zbiorników dodatkowych,
  • - strat ciśnienia w sieci sprężonego powietrza,
  • - sposobów osuszenia, odolejenia i oczyszczenia sprężonego powietrza,
  • - sposobu budowy sieci sprężonego powietrza.

Na rysunku 8.1.5.1./1. przedstawiono typowy schemat podłączenia sprężarki ze zbiornikiem ciśnieniowym do sieci sprężonego powietrza. Na głównej, zasilającej gałęzi instalacji zamontowano filtr cząstek stałych. Do głównej gałęzi zasilającej za pośrednictwem przewodów pneumatycznych i zespołów przygotowania powietrza (ZPP) przyłączane są odbiorniki. Dla niewielkiej sieci stosuje się zasilanie jednopunktowe.

Opis sposobów dystrybucji sprężonego powietrza

Instalacje sieci sprężonego powietrza to systemy pneumatyczne potrafiące zmagazynować znacznie więcej energii niż w danym momencie jest użytkowane w procesie produkcyjnym. Na etapie projektowania sieci sprężonego powietrza dobiera się sprężarki o wysokiej sprawności, zespoły filtrowania i uzdatniania dla uzyskania powietrza o odpowiedniej klasie czystości wymaganej w danym procesie technologicznym i jak najmniejszych oporach przepływu. Projekt instalacji sieci sprężonego powietrza powinien uwzględniać straty ciśnienia liniowe i miejscowe. Przydatne są tu nomogramy do określenia spadków ciśnień.

Kolejnym etapem projektowania sieci sprężonego powietrza jest określenie objętości i umiejscowienia zbiorników sprężonego powietrza. W większości małych i prostych instalacjach pneumatycznych zbiornik umieszczony jest przy sprężarce na początku systemu dystrybucji sprężonego powietrza. Takie podejście wymuszane jest w pewnym stopniu przez producentów sprężarek tłokowych umieszczających sprężarkę wprost na zbiorniku sprężonego powietrza. W ten sposób sprężone powietrze jest chłodzone i jednocześnie kondensat jest skutecznie wytrącany na dnie zbiornika, a znaczna objętość zbiornika ciśnieniowego tłumi pulsacje wynikające z okresowego sprężania powietrza w sprężarce.

Na rysunku 8.1.5.1./2. przedstawiono schemat typowej konfiguracji systemu zasilania pneumatycznego. System zasilania składa się z szeregu sprężarek, zbiornika ciśnieniowego umieszczonego na początku instalacji, zespołu uzdatniania i przygotowana powietrza oraz odbiorników umieszczonych na końcu instalacji. Sygnał wejściowy sterownika sprężarkami pochodzi z czujnika ciśnienia umieszczonego w zbiorniku (lub na początku instalacji). Taka konfiguracja nie pozwala w pełny sposób reagować na zapotrzebowanie sprężonego powietrza przez lokalne odbiorniki, lecz jest prosta i tania w wykonaniu z użyciem typowych sprężarek tłokowych.

Dla obecnie produkowanych sprężarek śrubowych, a przede wszystkim szybkich w reakcji zmiennoobrotowych sprężarek łopatkowych umieszczenie zbiornika na początku instalacji jest błędem, gdyż wprowadza do systemu niepotrzebne opory przepływu i opóźnia reakcje na zmiany wydajności zespołu sprężarek.

Na rysunku 8.1.5.1./3. przedstawiono instalację sprężonego powietrza ze zbiornikiem ciśnieniowym (lub zespołem zbiorników ciśnieniowych) umieszczonym w odległym od punktu zasilania miejscu sieci i użycie go jedynie w celu kompensacji nierównomiernego odbioru powietrza. Tak zaprojektowaną instalację cechuje większa energooszczędność oraz mniejsze lokalne spadki ciśnień spowodowane przez odbiorniki sprężonego powietrza.

Na rysunku 8.1.5.1./4. przedstawiono zaawansowaną, energooszczędną instalację sieci sprężonego powietrza z układem monitorowania i sterowania przy pomocy kilku przetworników ciśnienia umieszczonych w

 

Używamy plików cookie, żeby ciągle poprawiać jakość witryny.
Dowiedz się więcej.